Comparis

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start Bieżący numer „Porównań” Paranoja i sadyzm instytucji. O „Biesiadzie u hrabiny Kotłubaj” Witolda Gombrowicza. 

Paranoja i sadyzm instytucji. O „Biesiadzie u hrabiny Kotłubaj” Witolda Gombrowicza. 

Artykuł prezentuje „bliskie czytanie” (close reading) opowiadania Biesiada u hrabiny Kotłubaj Witolda Gombrowicza z jego debiutanckiego tomu Pamiętnik z okresu dojrzewania z 1933 roku. Zasadza się na dwóch na dwóch konceptach teoretycznych: z jednej strony jest to narracja paranoiczna w znaczeniu, jakie nadała temu pojęciu Eve Kosofsky Sedgwick, a z drugiej strony – sadyzm (jako niekomplementarny w stosunku do masochizmu) w znaczeniu Gilles’a Deleuze’a (z eseju Chłód i okrucieństwo). Autor poszukuje subwersji społecznej w tej groteskowej wizji obrazów klas u Gombrowicza i odnajduje ją w sadyzmie instytucji arystokracji, która przesuwa głównego bohatera opowiadania na „pozycję paranoiczną”.


Attachments:
FileOpisFile size
Download this file (Porownania_21_2_2017_08_Warkocki.pdf)Porownania_21_2_2017_08_Warkocki.pdf 220 Kb
 

PolskiEnglish