Comparis

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start Archiwum „Porównania", nr 18/2016 „Duchy osób żyjących” (ikiryō) jako treści nieświadomości w Kafce nad morzem Murakamiego Harukiego

„Duchy osób żyjących” (ikiryō) jako treści nieświadomości w Kafce nad morzem Murakamiego Harukiego

Autorka analizuje motyw ikiry?, here czyli ducha osoby żyjącej w powieści Kafka nad morzem Murakamiego Harukiego starając się udowodnić, że odpowiada on różnym rodzajom treści nieświadomości zgodnie z psychoanalityczną typologią Gustava Junga. Motyw ikiry? występuje w mitologii i folklorze Japonii, a według Junga, baśnie, legendy czy mity wyrażają ekspresję psychicznych procesów nieświadomości zbiorowej i wraz z ideami religijnymi dostarczają symboli, z pomocą których treść nieświadomości może być skanalizowana do świadomości, a następnie zinterpretowana i zintegrowana. Autorka wykazuje, że ikiry? w powieści Murakamiego jest wieloznacznym pojęciem ? stanowi bowiem zarówno archetyp Cienia, jak i wyparte traumatyczne treści nieświadomości indywidualnej. Murakami na przykładzie swojego bohatera, Kafki, ukazuje, że bez integracji tych treści nie jest możliwe funkcjonowanie silnej i odpowiedzialnej osobowości. Ikiry? są także związane z archetypem Cienia jako złem absolutnym, które nie jest abstrakcyjnym pojęciem, ale energią psychiczną związaną ze sferą emocji. Energia ta nie jest pod kontrolą podmiotowej świadomości, ale posiada pewną autonomię. Brak woli człowieka, by przeciwstawić się złu, które jest w nim samym, zostało najpełniej przejawione w archetypowym obrazie Cienia jako ikiry?, czyli duchu osoby żyjącej, nad którym jej ego nie ma żadnej kontroli.

Attachments:
FileOpisFile size
Download this file (07 Agnieszka Kozyra.pdf)07 Agnieszka Kozyra.pdf 299 Kb
 

PolskiEnglish