Comparis

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki
Start Archiwum „Porównania”, nr 9/2011 Środkowoeuropejskie warianty „dramatu misterium” w świetle dramaturgii Pétera Nádasa i Jerzego Grotowskiego

Środkowoeuropejskie warianty „dramatu misterium” w świetle dramaturgii Pétera Nádasa i Jerzego Grotowskiego

Email Drukuj PDF

Abstrakt:

W dziejach dramatu węgierskiego szczególnie radykalną koncepcję sceniczną reprezentuje trylogia Pétera Nádasa:  Takarítás (Sprzątanie, Találkozás (Spotkanie,1979) and Temetés (Pogrzeb, 1980). Węgierski autor, podobnie jak polski twórca ?sztuki rytualnej?, interpretuje teatr jako złożony kompleks, który umożliwia ekspresję za sprawą różnych parascenicznych form złożonych z wielu literackich form. Na wstępie tekstu autorka pokrótce ukazuje przyczyny stosunkowo słabej recepcji Grotowskiego na Węgrzech i Nádasa w Polsce. Według autorki, teatr Nádasa jako ?gra ciała? stoi blisko koncepcji teatralnej Grotowskiego także opartej na wyrażaniu ciałem i głosem, przyznając aktorowi rolę dominującą. Podobnie, wersja Nádasa ?teatru ubogiego? wspomagana jest jedynie skromną scenografią i zredukowanymi rekwizytami. Jego sceniczna technika rodzi się z mitów, rytuałów i ceremonii. Nie mniej, obaj twórcy reprezentując podobne koncepcje teatru, używają jednak całkiem odmiennych narzędzi. W efekcie możemy zobaczyć na scenie silnie zwizualizowane sytuacje archetypowe.W niewerbalnej formie przedstawiane są różne uczucia: rozpacz, strach, samotność, itd.


Attachments:
FileOpisFile size
Download this file (Porownania 9_01-17.pdf)Porownania 9_01-17.pdf 555 Kb
 

PolskiEnglish